Mesleğimiz ile ilgili söyleyebileceğimiz ilk cümle " Allahın (C.C) bir ikramı" olduğudur. Dini inanç ve esasların devre dışı bırakılmak istendiği, dini  ahlak ve prensiplerin horlandığı bir dönemde bu mübarek yola girerek aklımızı ve gönlümüzü aydınlatmamız ilahi bir lütuftan başka bir kelime ile izah edilemez.
       
       Rasyonalizm, materyalizm gibi değişik isimler altında yaygınlık kazanan ve vahyin ışığının insanlara ulaşmasını engellemeye çalışan akımların dünyayı tehdit ettiği bir dönemde akılla kalbi, imanla ahlakı,  fizikle metafiziği, birleştirip bütünleştiren mesleğimiz, yaradılışımızın özelliklerine en yakın ve  en uygun yoldur. Bunu kıymetini gençlik yıllarında tam olarak tesbit etmek mümkün olmayabilir. Fakat yaşımız ilerledikçe, hayatın çok renkli ve değişik manzaralarıyla karşılaştıkça bu apaçık gerçekle yüzleşecek ve sebep olanları hayırla, hayranlıkla, rahmetle yad edeceğiz. Mesleğimiz ve mektebimiz bizi gençlik çağının pek çok "afet"  inden koruduğu gibi birçok sapık yolun kapısını da kapatacaktır. Mesleğimiz ve mektebimiz bizi tahsil çağının tecrübe eksikliğinden kaynaklanan tehlikelerden muhafaza ettiği gibi pek çok erdem ve faziletin kazanılıp yaşatılmasında da lokomotif gücü verecektir.  

       Öğretmenlerimizin rehberliğiyle öğrendiğimiz bilgiler ailemizin önderliğiyle edindiğimiz alışkanlıklar ve kazandığımız bakış açılarıyla sadece dünyevi hayatımızı değil uhrevi alemimizi de imar ve ihya etmenin yollarını bulacağız. Sonsuz saadetle buluşacağız.

        O zaman bize ve çağın getirdiği pisliklere birlikte bakanlar hayretle şöyle diyeceklerdir. " Ateşin içinde fakat yanmıyor "

        Meslek ve mektebimizin kadr u kıymetini bilmeyenlere ise Bursalı Bahri Baba şöyle sesleniyor;

        " Ol mâhiler ki derya içredir deryayı bilmezler " (Balıklar denizdedir fakat bu nimetin farkında değillerdir)

Bir cümle daha var:  "Eğer Allah katındaki yerinizi öğrenmek istiyorsanız, sizi hangi işte tuttuğuna bakınız"

       Mesleğimizin olduğu gibi meslektaşlarımızın da değerini bilmeli, onları omuzumuzdaki ağır bir yükü taşıyan gönüldaşlarımız olarak görmeliyiz. Kabiliyetleri doğrultusunda onları teşvik etmeli, başarılarını kıskanmamalı, hatalarını uygun bir üslupla söylemeli, şahsına mesleğimize zarar vermeyecek kusurlarını ise örtmeliyiz. 

       Kusursuz insan olmaz. Kusursuz dost arayan dostsuz kalır.

       Meslek ve mektebinizin değerini bildikçe dostluğumuz artacak, dostlukla birlikte hayatın tadı da gelecektir. Umutsuzluklar umuda inkılab edecektir.